Gabinet Fizjoterapii Krajowa Izba Fizjoterapeutów
Liczba odwiedzających: 10975
NOWOCZESNA REHABILITACJA FUNKCJONALNA

<- Powrót
MASAŻ

Masaż klasyczny jest metodą zarówno leczenia fizykalnego, jak również integralną częścią odnowy biologicznej. Wywiera pośredni i bezpośredni wpływ na organizm, leczy a zarazem zapobiega wielu chorobom. Dobroczynnie działa na ciało i psychikę. Jest to zespół różnych zabiegów manualnych, które w sposób mechaniczny, przez powierzchnię ciała działają na skórę, tkankę podskórną, mięśnie, torebki i więzadła stawowe, a także w postaci zmian odruchowych na układ krążenia, nerwowy, hormonalny, narządy wewnętrzne.

Stosowane techniki obejmują:
  • głaskanie
  • rozcieranie
  • ugniatanie
  • oklepywanie
  • wibracje
  • wstrząsanie
  • wałkowanie


W masażu klasycznym masażysta używa głównie dłoni, rzadziej przedramion i łokci. Ruchy w masażu klasycznym są w kierunku serca. Głównym celem masażu jest złagodzenie bólów oraz rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni. Masaż działa lokalnie na masowane tkanki, ale również na zasadzie odruchowej na cały organizm.

Korzyści:
  • Eliminuje stres;
  • W zależności od zastosowanych technik uspokaja lub daje zastrzyk pozytywnej energii;
  • Usuwa zmęczenie fizyczne i psychiczne;
  • Relaksuje. Zmniejsza niepokój i apatię;
  • Poprawia jakość snu;
  • Rozluźnia napięte mięśnie;
  • Zmniejsza lub usuwa bóle mięśni i stawów, bóle głowy;
  • Oczyszcza organizm poprzez przyspieszenie usuwania produktów przemiany materii oraz przyspieszenie transportu substancji odżywczych i tlenu do masowanych tkanek;
  • Wzmacnia naturalne siły obronne organizmu poprzez stymulujący wpływ na układ odpornościowy;
  • Poprawia krążenie krwi;
  • Przyspiesza metabolizm;
  • Poprawia wygląd skóry;
  • I wiele, wiele innych...


Wskazania:
  • przewlekła niewydolność krążenia obwodowego;
  • obniżone ciśnienie krwi;
  • choroba Raynauda;
  • stany po zakrzepowym zapaleniu żył kończyn dolnych;
  • przewlekły nieżyt oskrzeli;
  • w zaburzeniach odżywczych skóry;
  • blizny pourazowe i pozabiegowe;
  • odmrożenia;
  • zaniki mięśniowe pochodzenia neurogennego np. niedowłady i porażenia;
  • stany pourazowe mięśni – zmiażdżenia, zerwania włókien mięśniowych;
  • przewlekłe stany zapalne mięśni, ścięgien i stawów;
  • zmęczenie mięśni po wysiłku fizycznym;
  • zaparcia nawykowe;
  • przewlekłe zapalenia nerwów;
  • nerwobóle;
  • zespół wypadnięcia krążka międzykręgowego;
  • rwa kulszowa;
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa;
  • stany pooperacyjne narządu ruchu np. po złamaniach;
  • zespół bólowy ścięgna Achillesa;
  • nerwice psychogenne;
  • otyłość i nadwaga.


Przeciwskazania:
  • w krwotokach lub przy zagrożeniu ich wystąpienia;
  • wszelkie stany gorączkowe;
  • ostre i podostre stany zapalne niezależnie od ich umiejscowienia;
  • wszystkie zmiany dermatologiczne (wypryski, owrzodzenia etc.);
  • choroby zakaźne;
  • choroby nowotworowe (o ile lekarz nie zaleci inaczej);
  • tętniaki;
  • czas menstruacji;
  • świeże zakrzepy w naczyniach obwodowych, zapalenie żył, duże żylaki;
  • powiększenie węzłów chłonnych.